Home

Gatverdamme...mijn laatste dag.
Ik ben gisteren terug gekomen van een week Kaapstad... En week heerlijk vakantie gehouden. Lekker in de zon gelegen en wat dingen bekeken. Wat heerlijk om alles ven van je af te eaten vallen, voor zo ver mogelijk...Ik ben gister avond weer aangekomen in the dream Center... En pfoe, zie ik er tegenop om straks afscheid te gaan nemen...

In die week dat we in Kaapstad waren heb ik al veel aan ze moeten denken maar kon toen gelukkig nog bellen over de laatste updates...
Nu moet ik echt weg... ik wil niet weg...
Ik ga zo afscheid nemen, ik geef jullie hier nog een update van, vanuit Nederland...

Hier weer een berichtje uit Zuid-Afrika!
We hebben een heelrijk weekend gehad in Lesotho en ik heb zelfs paard gereden...(ja, ik... Ik vond het zelfs leuk, maar had ook wel een heel duf paard, prima match dus haha)
Maar maandag was weer zoals altijd...
Dit weeknd weer 3 overleden... Er overlijden zoveel mensen bij mij op de afdeling dat ik me bijna begin af te vragen of het niet door mijn goede zorgen komt...
Heb gisteren voor het eerst hard moeten huilen om ieumands overlijden. Jabu... Dat was zo'n gaaf wijf... De avond voor haar overlijden heb ik nog grapjes met haar gemaakt. (ik ga meestal even naar boven om weltruste te zeggen...). Ik vroeg haar wat haar plannen voor morgen waren, waarop ze me natuurlijk vreemd aankeek... Ze was morgen gewoon hier, waar anders... Hebben met z'n tweeen erg hard gelachen (had er denk ik bij moeten zijn).

pfoe, wat een dag...
Vandaag begonnen met een meeting om 08.15 dus ik kon uitslapen...wat een heerlijk begin van de dag...

Om 09.00 uur 'de zaal' opgegaan...
Bij binnekomst komt Emanuel (de verpleger) naar me toe met het bericht dat zijn broer die op de vierde lag (ik werk op de vijfde) overleden is... Erg sneu, want 70% hier knapt op en kan weer naar huis, Emanuel ziet dat natuurlijk vaak gebeuren maar niet bij zijn eigen broer...

Een man die stervende was, waar ik gisteren nog even bij heb gezeten, is overleden. Daar kwam ik achter doordat ik nog even naar hem toe wilde. Toen ik op de kamer kwam, lag er een laken over hem heen... Bah, griezelig.

Toen kwamen er 2 nieuwe patienten.

Het is een tijd geleden dat ik een stukje hebt getypt, maar dagen gaan hier heel snel.
Vandaag was weer een proto type maandag.
Maar laat ik bij het weekend beginnen. Dit weekend was rustig. Zaterdag ben ik naar een township gegaan... Best heftig om te zien. Er wonen in Durban alleen al 39000 mensen in zo'n township... En van alle mensen in Durban is 50% werkeloos. Erg rottig idee dat je niet gewoon als blanke door zo'n wijk heen kan lopen... Je schaamt je bijna omdat je blank bent. Mensen wonen hier in de wel bekende krottenhuisjes met 1 kamer met 6-8 man... Geen water, electriciteit enz... Confronterend...
Zondag zijn we naar en Zulu dorp gegaan. Heel toeristisch maar wel leuk om te zien. Bij binnekomst werden er 11 koeien geboden (is het gemiddelde) maar na wat onderhandelen waren het er al 22... (Dit is een huwlijksaanzoek!!! haha)

Dit weekend hebben we, op advies van vrijwilligers die hier langer zijn, een weekendje er tussen uit gegaan... Heb je toch wel even nodig. We zijn naar St. Lucia gegaan. Ik ben gaan walvissen spotten en verder hebben we een safari gedaan. Geweldige ervaring....

Nou, eindelijk ging ik naar 'boven' . Ik slaap in The Dream Center op de eerste verdieping en op de vierde, vijfde en zesde zijn de 'patienten'.

Na een perfecte vlucht aangekomen in Durban. Hier werden we opgewacht door Gunter. Hij zou ons naar The Dream Center brengen. Maar we waren met teveel dus een paar gingen met iemand anders mee en Gebby en ik met hem. Wat acheraf ons geluk was. 
Hij moest zijn dochter ergens van daycare halen.... Maar dit was geen gewone daycare. Het was een plek waar hij contact mee heeft; die mevrouw vangt kinderen op... Ze heeft zelf 1 biologisch kind en wilde er samen met haar man 1 kind adopteren. Ondertussen heeft ze samen met haar man 11 kinderen!!! Ze hebben 3 kinderen geadopteerd, van nog eens 3 zijn ze de foster (soort pleegouder) en verder vangen ze kinderen op die misbruikt of gevonden zijn. Ja, je leest het goed, DIE GEVONDEN ZIJN!!!
Kun je je voorstellen, je komt aan op het vliegveld na een reis van ruim 16 uur, en nog voor je naar je eigen plek van bestemming gaat, nog voor je je kunt opfrissen ga je naar dit 'huis'.

ik kan bijna niet meer wachten.... Des te dichterbij het komt, des te meer zin ik er in krijg!!!
Ik zat even de weblogs te lezen van vrijwilligers die er nu zitten. En wat denk je? Het is er gewoon koud!!!! Rond de 14 graden... Voor mij niet leuk ( ga ik naar Zuid-Afrika is het 14 graden, haha!!) maar wat nog veel erger is, is dat de mensen die daar zijn, de Aids-geinfecteerden, het ook koud hebben. Om de een of andere reden moeten de ramen open (het blijft een ander land met andere ideeen) maar hebben de patienten geen pyama en vaak zelfs geen deken!!! Ze moeten het doen met een oud laken... Dat kun je je toch niet voorstellen?! Dan ben je letterlijk doodziek en vel over been en dan is het zo koud en heb je geen pyjama of deken!!!
Nu begrijp ik van de vrijwilligers die daar zijn, dat ze druk bezig zijn om geld in te zamelen om pyama's en dekens te kunnen kopen...

Na vele weken van twijfelen, informeren en uitzoeken hoe en wat, heb ik dan eindelijk de knoop doorgehakt.... Ik ga naar Pinetown, Durban Zuid-Afrika!!!
Ik ga daar 4 weken vrijwilligerswerk 'doen'.
Wat is The Dream Center?
Het is een ziekenhuis dat palliatieve (verzachtende) zorg biedt aan AIDS geinfecteerden. In veel gevallen tot deze komen te overlijden, soms echter ook totdat ze weer naar huis terug kunnen keren(!). De crisis die AIDS veroorzaakt in dit gebied is enorm. Het Dream Center kan met haar bedden dan ook maar een fractie van de behoefte vervullen. Het Dream Center zorgt niet alleen voor de AIDS geinfecteerden maar ook voor hun familie en naaste omgeving. Het team bestaat uit doktoren, verplegers, maatschappelijk werkers, fysiotherapeuten, psygologen, spiritueel begeleiders en HIV-counsellors.